Reisstrijkijzers


Algemeen: Reisboutjes komen voor vanaf het begin van de 20ste eeuw. Elektriciteit was één van de warmtebronnen, maar tegelijk ook een probleem. Veel landen hadden (en hebben) verschillende voltages, een daaraan moesten de elektrische boutjes voldoen door schakelingen in de bout of aan de stekker te maken. Aan de getoonde bouten kunt u de verschillende manieren zien: drie losse stekers, een draaiknopje, een stekker met draaimogelijkheden, een klepje of een schuifje om te veranderen van voltages.

Duits, de greep is draaibaar voor verandering van voltage, en sluit om de bouthals voor in de etui.


Duits, ong. 1950, Zoeller, greep afschroefbaar, met pasvorm etui.

Rusland, 1960, boutje 11 cm. De box opent links en het is een imitatie van westerse modellen, zoals de Clem bout.

Engeland, 0ng. 1940, merk Falks, bout met omklapgreep in luxe door.

Duitsland, 1930, met fluweel bekleed luxe reisdoos. Alle onderdelen zijn los, met meerdere adapters voor de elektriciteit via een lamp.

Engeland, 1920, reiskoffer voor verre reizen (India e.d.) met een waterpannetje, krultang, extra verwarmingselement, en een plateau om de bout omgekeerd als "verwarmingsbron" te gebruiken.


Engels, jaren 1920 en later, verwarming met Metablokjes ( droge petroleum) in het bakje bij omgekeerd bout.



Amerika, 1930, lichtgewicht in aluminium , greep splitsbaar om omgekeerd als kookplaatje te gebruiken.


Engeland, merk Jatta (meisjesnaam in Japan), ong. 1935, op de stekker (draaibaar) zijn de voltages te zien.


Wilt u deze en andere strijkijzers en verwante attributen in het echt zien, ga dan eens naar een van de musea die vermeld staan onder de knop "Musea".